Intussen werden er intern door de mensen van Radio Remy allerlei besprekingen gevoerd. Een volwaardige publieke lokale omroep opzetten is immers een hele klus. De etherpiraat draaide eigenlijk alleen muziek. Er werden geen nieuwsprogramma’s verzorgd, terwijl dat juist tot de kerntaken van een publieke lokale omroep behoort. Er moest dus het nodige gebeuren om intern de omslag te kunnen maken van etherpiraat naar publieke lokale omroep. Dat hier serieus mee werd omgegaan, blijkt uit een document uit die tijd, waarin de doelstellingen van Remy Lokaal uiteen worden gezet.
Omdat de ROS was gestopt met uitzenden, kwam er voor mij in januari 1990 tijdelijk een einde aan mijn radiowerk. Ik was verder niet aan andere radiostations verbonden en bracht mijn tijd op een andere manier door. Ergens in de loop van het jaar werd ik benaderd door Jan Zomerdijk, de motor achter het initiatief voor een lokale omroep in Heemskerk vanuit de etherpiraat Radio Remy. Hij vertelde me over de plannen en vroeg me of ik, gezien mijn ervaring bij de ROS, zou willen meewerken. Ik zou dan uiteindelijk programmaleider van de nieuwe omroep worden. Ik had immers de nodige kennis vergaard door mijn werk bij de ROS en wist goed hoe het er bij een echte publieke lokale omroep aan toe ging. Ik verklaarde me bereid om deze taak op me te nemen en werd op de lijst gezet. Wanneer dat precies was, weet ik niet, maar het moet ergens in de loop van dat jaar geweest zijn. Ik vond een informatiepakket, dat intern aan alle teamleden beschikbaar werd gesteld. Hierin werd mijn komst aangekondigd. Ook Carlo Kok, Fred Kos en Co Backer (alle drie ex-medewerkers van de ROS) sloten zich bij het initiatief aan.
Uit dit document blijkt hoe gedetailleerd alles in de voorbereidende fase werd uitgewerkt. Een goede voorbereiding is vereist en die was er ook. Er werd een begroting opgesteld, waarbij rekening werd gehouden met allerlei verplichte uitgaven die aan het maken van radioprogramma’s verbonden zijn. Mensen die zich dagelijks niet met deze materie bezighouden zijn niet zelden verbaasd over de kosten die hiermee gemoeid zijn. Dit maakt het, ook anno 2018, nog altijd lastig om als omroep in financiële zin het hoofd boven water te houden. Terwijl het team van Radio Remy druk doende was om die voorbereidingen vorm te geven, bleek er opeens ook een andere groep bezig te zijn met het oprichten van een publieke lokale omroep voor de gemeente Heemskerk. Het waren de mensen van de vroegere Heemskerkse etherpiraat Virato.
Was het toeval, dat ook zij zich op dat moment bezighielden met het opzetten van een publieke lokale omroep? Waarschijnlijk niet. Wij hadden zelf het vermoeden dat iemand deze mensen getipt heeft. Dit wordt min of meer bevestigd door een tekst op de website van Heemskerk FM, voorheen Radio Heemskerk. Op 12 september 2015 werd op de website van Heemskerk FM een artikel gepubliceerd waarin de open dag van de omroep werd aangekondigd. In dit artikel werd kort teruggeblikt op de historie van de publieke lokale omroep. Een interessante passage in deze tekst is: “Na een roerige start als Radio Virato werden de mannen van deze illegale zender door de burgemeester gevraagd deze omroep legaal te maken onder de vlag van de gemeente.”
Juist. Niemand minder dan toenmalig burgemeester Wouter Hoobroeckx is dus degene geweest die aan het team van Virato geeft gevraagd om een publieke lokale omroep op te richten. Je kunt je natuurlijk afvragen of dat netjes is. Of dat getuigt van behoorlijk bestuur. Of hier sprake is van corruptie. Feit is in elk geval wel dat zich vanaf dat moment een aantal zaken heeft afgespeeld die “ons” initiatief ten onrechte in een kwaad daglicht zette. Het resultaat is geweest dat het initiatief van Remy Lokaal sneuvelde en de club van het vroegere Virato aan het langste eind trok. Waarom zou Hoobroeckx destijds aan het team van Virato gevraagd hebben om een publieke lokale omroep op te richten, wetende dat wij ook al met zoiets bezig waren?
Hierover kunnen we slechts speculeren. Ik kan me er wel iets bij voorstellen. Ons kwam in die tijd ter ore dat wij een club “van buitenaf” zouden zijn. Gezien het feit dat Radio Remy als etherpiraat gebruik maakte van een studio in Assendelft en zich niet specifiek op de gemeente Heemskerk richtte, werd het station als “Niet-Heemskerks” gezien en dat ligt in Heemskerk altijd wat gevoelig. “Heemskerk is van ons, daar komt niemand aan”, zo lijkt altijd een beetje de tendens te zijn. We zagen dat al diverse malen in de schier eindeloze discussie over een eventuele fusie van gemeenten in de IJmond. Kennelijk was het gemeentebestuur ‘not amused’ over het feit dat “vreemden” er een lokale radiozender wilden starten. Dat medeoprichter Ron Betjes van Radio Remy in Heemskerk woonde, dat bestuurslid Ina Orij van de op te richten stichting in Heemskerk woonde en dat de beoogde programmaleider, ikzelf, in Heemskerk woonde, was ze kennelijk ontgaan.
Waarschijnlijk heeft het gemeentebestuur gedacht: “Als er twee initiatieven zijn, is er altijd eentje beter dan de ander. Het is dan zaak voor de club van Virato om de beste te zijn en dan is het probleem vanzelf opgelost. Zo houden we Remy Lokaal buiten de deur.” Wat volgde was een oneerlijke strijd, die wij al bij voorbaat hadden verloren, zonder het op dat moment te beseffen. Wij wisten immers alleen maar dat er een andere organisatie was met soortgelijke plannen. Het weerhield ons er niet van om gewoon volle kracht vooruit te gaan en ons bezig te houden met de nodige voorbereidingen.
Kennelijk is in de zomer van 1990 sprake geweest van telefonisch overleg tussen ambtenaar Jan Prins van de gemeente Heemskerk en Ina Orij, bestuurslid van de stichting die door het team van Radio Remy was opgericht. Ina was destijds overigens mijn buurvrouw, de moeder van Ron Betjes. In het telefoongesprek werd afgesproken dat een delegatie van de omroep in oprichting naar de gemeente zou gaan voor een nader gesprek. Deze afspraak werd door middel van de onderstaande brief aan de gemeente bevestigd.
Om een publieke lokale omroep te kunnen exploiteren, dient de organisatie over een representativiteitsverklaring te beschikken. Destijds was het zo dat die verklaring door de gemeente werd afgegeven en als bewijsstuk aan het Commissariaat voor de Media moest worden overlegd bij het aanvragen van een zendvergunning. Hiervoor moest eerst een programmaraad worden geformeerd, dit is een groep mensen die elk een bepaalde stroming binnen de gemeente vertegenwoordigen. Die stromingen werden door de Mediawet voorgeschreven, je moest bijvoorbeeld vertegenwoordigers van onderwijs, werkgevers, werknemers, kunst en cultuur, sport en religie in de programmaraad hebben. Deze mensen moesten verbonden zijn aan Heemskerkse organisaties op die terreinen, zodat de lokale binding van de omroep met het verzorgingsgebied gewaarborgd was. De samenstelling van die programmaraad kwam aan de orde tijdens het gesprek met het gemeentebestuur, zo blijkt uit het gespreksverslag dat de gemeente opstelde.
We moesten dus allerlei organisaties benaderen met het verzoek om iemand af te vaardigen voor deze programmaraad. Onderstaande brief van 31 augustus 1990, dat is twee dagen nadat het gesprek met de gemeente Heemskerk had plaatsgevonden, toont aan dat instellingen hiervoor actief door het bestuur van Remy Lokaal werden benaderd.
Zelf had ik in die tijd nog niet echt een actieve taak binnen de organisatie. Ik woonde vergaderingen bij, was alvast bezig met het ontwikkelen van ideetjes voor de uiteindelijke programmering en trad op als adviseur. Met het opstellen van de correspondentie, zoals de hierboven gepubliceerde brieven, had ik niets te maken. Terugkijkend op dit alles is mijn conclusie dat veel documenten nogal ‘onhandig’ waren opgesteld. De leesbaarheid van bepaalde brieven was niet geweldig en het aantal storende taalfouten kwam mijns inziens het imago niet echt ten goede. Met Carlo Kok haalde het team van Remy Lokaal echter een creatieveling binnen met een duidelijke visie. Hij oordeelde al snel dat bepaalde zaken professioneler aangepakt moesten worden. Zo viel hem al snel op dat er geen logo was voor Remy Lokaal. Al snel kwam hij met een door hem ontworpen logo op de proppen. Dit logo zou voortaan de brieven van de in oprichting zijnde stichting opsieren.
Het vinden van geschikte kandidaten voor de programmaraad begon intussen op een soort wedstrijd te lijken, zo blijkt uit de notulen van de bestuursvergadering die op 28 november 1990 werd gehouden. Opvallende zaken daarbij zijn dat door de gemeente Heemskerk berichten naar instellingen zijn verzonden, waarbij wel de naam Radio Heemskerk, maar niet de naam Radio Remy wordt genoemd. Kennelijk opnieuw een actie om de andere partij een voorsprong te geven. Wij werden vervolgens geconfronteerd met mensen die hun afspraken niet nakwamen. Mondeling was met diverse vertegenwoordigers van instellingen overeenstemming bereikt. Ze zouden zelf zitting nemen in onze programmaraad of ze zouden iemand anders binnen hun organisatie afvaardigen voor deelname. Te goeder trouw hebben wij de namen van deze instellingen, met de betreffende contactpersonen, op onze lijst gezet. De formele documenten zouden later getekend worden. Opeens bleken mensen zich al schriftelijk gecommitteerd te hebben aan het andere initiatief en hadden wij het nakijken. Dat laatste leidde ertoe dat wij uiteindelijk als een soort oplichters in de media werden afgeschilderd. Ik kom hier later op terug. Wat zich precies in de achterkamertjes van het Heemskerkse gemeentebestuur heeft afgespeeld, is nooit duidelijk geworden. Wie alle feiten op een rij zet, trekt echter al snel de conclusie dat er een vreemd spelletje is gespeeld, bedoeld om ons initiatief in de kiem te smoren.
Een week later vindt de volgende vergadering al plaats. Daar is ook alle reden toe, want er zijn twee belangrijke punten te bespreken. De statuten van de stichting blijken niet te voldoen aan de eisen van het Commissariaat voor de Media en de voorzitter van het bestuur heeft besloten af te treden in verband met privéomstandigheden. Er wordt besloten een nieuwe voorzitter te benoemen en de statuten te wijzigen.